De Sufgerukte Wallies/ Paterpiopriester

Dit is na Zebulon Zal Wonen In Het Licht de tweede plaat van dit (nog lang niet) sufgerukte gezelschap, oorspronkelijk afkomstig uit Tenesschen (schijnt nog steeds ergens in Limburg te liggen.) Onder het blijmoedige motto 'van alle markten thuis en nergens voor te vangen' een produkt dat qua eigenzinnigheid in ieder geval hoog scoort, en dit geldt niet alleen voor de verpakking: een houten cd-doosje. Wanneer hoor je anders een galeislavenlied, Louie Louie als chanson, Heino-gekweel in het Duits, kampvuurliedjes met zuidelijke tongval en een prachtige ballade als Bernadette? We mogen Wallie Verhezen (1914-1987) eeuwig dankbaar zijn. Onverbeterlijke rukkers bellen: 020-6841988. (WNoe/ opscene nr. 39)
Als je het houten kistje van Paterpriopriester hebt open gekregen word je inspanning beloond met een cd die bol staat van de stijlen, talen en invloeden. In het Duits, Engels, Frans, Nederlands en Limburgs zingen de Sufgerukte Wallies over schoensmeer, spookrijders, galeislaven, Wallie Verheezen, dagjes aan het strand (inclusief bijgeleverd akkoordenschema) en de 7 chicks of the Apocalypse. In de cocktail van punk, lo-fi improvisatie, levensliederen, chansons, progrock en hoempa zijn sporen te horen van Les Negresses Vertes, Kamagurka, Arbeid Adelt en Killdozer. Paterpiapriester is indrukwekkend met een overdosis meligheid. (GV)
Allemachtig, alleen al voor het CD-"hoesje" zouden ze de Nobelprijs voor Absurdisme moeten krijgen. Deze bestaat uit twee stukken triplex, bedrukt en gebrandmerkt. Als je deze openschuift vind je behalve de CD nog enkele verrassingen, die ik niet noem, want anders is het geen verrassing meer. Nog absurder is hun conceptsmartlappenchansonpunk met prachtige teksten als:
"Eens had hij oren, voor u geboren. Nu bent u kwartels" of "De kontiki wort ontbloot, kleine peulen worden groot en ieder gelooft in het leven na de Dood". Hun debuut Zebulon zal wonen in het licht was al een tour de force, Paterpio-enz is bij god nog intenser en verdient een plaats tussen Dali en Vader Abraham, oftewel, geen enkele rechtgeaarde bloemist kan om de Wallies heen. Doe me nog maar een halfvolle melktonic. Arnyzutynofski, of yo.

Met Paterpiopriester bekronen de Sufgerukte Wallies uit Tenesschen hun vier jaar lang opgebouwde reputatie bij het Limburgse publiek. Dat deze CD een bekroning is mag duidelijk zijn, hij bezit de diversiteit van een verzamelceedee.
Met hun openingsnummer Mario maken ze hun eigen omschrijving van galeislavenrock volledig waar, gevolgd door klassiekers als "Spookrijder Speen", "Louie Louie" en "Wieli is in het land". De CD is verrassend rustig met hier en daar een nummer
waarin flink ven leer wordt getrokken. Het hoogtepunt hiervan is wel het chaotische "My sweet shoeshine". Zanger Berend Liedesspelonk (red.) Vonk gooit met zijn oerstem weer z'n hele ziel bloot, af en toe afgewisseld door de wat lichtere zang van Cesco Safaribeek en gitarist Willem Windekind. Naast het Engels, Duits, Frans en Nederlands doen zij warempel ook een nummertje in het Limburgs, "Koale make de lamp nit oet" dat eigenlijk ook op de "Wit ze noch Koempel"-CD had moeten staan. lk wil ook nog even producer dr. No Chi Minn aanhalen die in de mix zijn artistieke steentje heeft bijgedragen. Al met al een ijzersterke CD (en niet alleen omdat het hoesje van hout is) die een must is voor iedere Nederpopliefhebber.

Luc Wierts, playground/ febr. 1994